Radiofrekwencja GSM

Odpowiedź w skrócie

Radiofrekwencja (RF) to nieinwazyjna metoda leczenia atrofii urogenitalnej (GSM) oraz wysiłkowego nietrzymania moczu (SUI), polegająca na kontrolowanym podgrzaniu tkanek ściany pochwy i okolicy cewki moczowej, co pobudza produkcję nowego kolagenu i elastyny. W Esthegyn stosujemy dwie technologie RF: radiofrekwencję bipolarną dopochwową (nieinwazyjną, bez naruszania powierzchni śluzówki) oraz radiofrekwencję mikroigłową FRAXX (dawniej znaną jako Loktal), która dostarcza energię bezpośrednio w głąb tkanki za pomocą cienkich mikroigieł. Skuteczność i bezpieczeństwo obu podejść potwierdzają m.in. własne badania kliniczne i przedkliniczne dr. Kolczewskiego, opublikowane w recenzowanych czasopismach naukowych.

W skrócie

Czym są GSM i SUI?

Atrofia urogenitalna (GSM — Genitourinary Syndrome of Menopause) to zespół objawów wynikających z niedoboru estrogenów, obejmujący suchość pochwy, pieczenie, świąd, ból podczas współżycia oraz dolegliwości ze strony dróg moczowych (częstomocz, parcia naglące, nawracające infekcje).

Wysiłkowe nietrzymanie moczu (SUI — Stress Urinary Incontinence) to mimowolny wyciek moczu podczas wysiłku fizycznego, kaszlu, kichania czy śmiechu, wynikający najczęściej z osłabienia struktur podporowych cewki moczowej i dna miednicy.

Oba schorzenia często współistnieją u tej samej pacjentki i mają wspólne podłoże — osłabienie tkanki łącznej, kolagenu i elastyny w obrębie ściany pochwy i struktur okołocewkowych, związane ze starzeniem, menopauzą i przebytymi porodami.

Jak działa radiofrekwencja?

Radiofrekwencja wykorzystuje prąd zmienny o wysokiej częstotliwości, który przepływając przez tkankę, generuje kontrolowane ciepło. Prowadzi to do:

• natychmiastowego obkurczenia istniejącego kolagenu,
• pobudzenia fibroblastów do produkcji nowego kolagenu i elastyny (neokolagenogeneza i neoelastogeneza),
• poprawy ukrwienia tkanki,
• pogrubienia i lepszego nawilżenia nabłonka pochwy,
• wzmocnienia struktur podporowych cewki moczowej.

Dwie technologie RF stosowane w Esthegyn

1. Radiofrekwencja bipolarna dopochwowa

W tej metodzie energia RF dostarczana jest za pomocą aplikatora dopochwowego, bez naruszania powierzchni śluzówki. Obie elektrody (czynna i bierna) znajdują się blisko siebie na końcówce aplikatora, co pozwala na bardziej przewidywalny i płytszy rozkład ciepła niż w przypadku RF monopolarnej — dzięki temu metoda ta jest uznawana za bezpieczniejszą.

Jak wygląda zabieg:

1. Konsultacja i kwalifikacja do zabiegu.
2. Wprowadzenie dopochwowego aplikatora RF.
3. Kontrolowane, stopniowe podgrzewanie ściany pochwy zgodnie z ustalonym protokołem (zwykle kilka przejść aplikatora).
4. Zabieg trwa zwykle 15–30 minut.
5. Powrót do codziennej aktywności bezpośrednio po zabiegu.

Nasze własne badanie przedkliniczne na modelu zwierzęcym (opisane niżej) potwierdziło, że tego rodzaju bipolarna RF dopochwowa wywołuje wyraźny wzrost koncentracji kolagenu i elastyny w ścianie pochwy, przy zachowaniu nienaruszonej powierzchni śluzówki.

2. Radiofrekwencja mikroigłowa FRAXX (dawniej Loktal)

RF mikroigłowa różni się od RF bipolarnej dopochwowej tym, że energia dostarczana jest bezpośrednio do głębszych warstw tkanki za pomocą cienkich mikroigieł, które wprowadzane są na kontrolowaną głębokość. Pozwala to na precyzyjne dotarcie do warstw odpowiedzialnych za podparcie cewki moczowej i ściany pochwy, przy minimalnym uszkodzeniu warstwy powierzchownej.

Jak wygląda zabieg:

1. Konsultacja i kwalifikacja do zabiegu.
2. Zastosowanie znieczulenia miejscowego (krem).
3. Wprowadzenie mikroigieł aplikatora FRAXX na ustaloną głębokość w obrębie tkanek okolicy intymnej.
4. Kontrolowane dostarczenie energii RF w wybranych punktach.
5. Zabieg trwa zwykle kilkanaście–kilkadziesiąt minut, w zależności od zakresu leczenia.

Którą metodę wybrać?

Decyzję o wyborze metody (lub ich połączeniu) podejmuje lekarz indywidualnie, na podstawie konsultacji i oceny nasilenia objawów.

Badania naukowe potwierdzające skuteczność i bezpieczeństwo

Skuteczność i bezpieczeństwo radiofrekwencji w leczeniu GSM i SUI potwierdzają m.in. trzy własne publikacje naukowe dr. Kolczewskiego opublikowane w recenzowanych czasopismach:

1. Badanie przedkliniczne — model zwierzęcy (Journal of Applied Cosmetology, 2024). W badaniu pt. „Noninvasive bipolar radiofrequency – vaginal application on swine model” oceniono wpływ bipolarnej radiofrekwencji dopochwowej (480 kHz, aplikator 360°) na tkankę ściany pochwy. Po dwóch ekspozycjach RF w odstępie 4 tygodni odnotowano wzrost koncentracji kolagenu o średnio 103,6% oraz elastyny o średnio 52,8%, przy głębokości działania do ok. 1,3 mm ściany pochwy, bez uszkodzenia powierzchni śluzówki.
2. Badanie kliniczne — RF połączona z kwasem hialuronowym (Pharmaceuticals, 2022). W badaniu pt. „Hyaluronic Acid and Radiofrequency in Patients with Urogenital Atrophy and Vaginal Laxity” oceniono 20 kobiet z GSM i luźnością pochwy (wiek 36–72 lata), leczonych zabiegiem RF połączonym z iniekcją kwasu hialuronowego w skórę warg sromowych większych. Efekty oceniono na poziomie klinicznym, histologicznym i estetycznym.
3. Badanie kliniczne — RF w leczeniu SUI (Pharmaceuticals, 2024). W badaniu pt. „Bipolar Radiofrequency and Non-Crosslinked Hyaluronic Acid Plus Calcium Hydroxyapatite in the Treatment of Stress Urinary Incontinence” porównano skuteczność trzech podejść terapeutycznych u 60 kobiet z łagodnym do umiarkowanego SUI (wiek 46–76 lat, średnia 63,2 roku): samą RF dopochwową, samą iniekcję okołocewkową kwasu hialuronowego niesieciowanego (NCLHA) z hydroksyapatytem wapnia (CaHA), oraz terapię łączoną (pojedyncza iniekcja NCLHA+CaHA i cztery zabiegi RF w odstępach 3–5 dni).

Te trzy prace — obejmujące zarówno dowody histologiczne z modelu przedklinicznego, jak i wyniki kliniczne u pacjentek z GSM i SUI — dają wyjątkowo spójny, wieloetapowy obraz naukowy potwierdzający mechanizm działania i bezpieczeństwo stosowanych przez nas technologii RF.

Kwalifikacja i przeciwwskazania

RF w leczeniu GSM i SUI rozważana jest najczęściej u pacjentek z:

• objawami atrofii urogenitalnej niereagującymi w pełni na leczenie zachowawcze,
• łagodnym do umiarkowanego wysiłkowym nietrzymaniem moczu,
• zespołem luźnej pochwy,
• przeciwwskazaniami do terapii hormonalnej lub preferencją dla metod niehormonalnych.

Przeciwwskazania obejmują m.in.: ciążę, aktywną infekcję w okolicy intymnej, obecność wszczepionych urządzeń elektronicznych (w zależności od typu), czynną chorobę nowotworową w obrębie miednicy oraz zaawansowane postaci SUI wymagające leczenia operacyjnego.

Najczęściej zadawane pytania

Zaproszenie na konsultację

Jeżeli odczuwasz objawy atrofii urogenitalnej lub zmagasz się z wysiłkowym nietrzymaniem moczu, umów się na konsultację w Esthegyn w Szczecinie, podczas której dobierzemy najbardziej odpowiednią metodę leczenia.

Umów konsultację